Ayrılık Suları
H Halil Sami Demirbaş
0
Altın Yaprak
Ne zaman bir ayrılık çalsa kapımı,
Beni hep kapımın önünde bulur.
Davetsiz bir “hoş gelmedin”
Şaşkınlığındayken dudaklarımın kudretsizliği,
Yıkılır içimdeki okyanusu tutan bentler,
Bir tahta parçasına ilişen bedenim
En acımasız şelalelerden düşer boşluğa,
Tanınmaz ifadeler gezdiririm yüzümde,
Kurtarılmayı bekleyen bir elin su yüzüne çizdiği
Nakaratların güftesi olur bakışlarım...
Hayatın işkence günlüğüne
Kanlı çentikler çiziktirirken
Uzaklıkları daha da uzak kılan yollar;
Yağmurların yalnızlığına yapılan yürüyüşlerin hüznünü vurur
Güneşin bulutlarla gizlenmiş perçemine...
Önce ayrılık sorgulanır vuslatlarından ayrı hücrede.
Ağıtların çamur zemininde sırıtırken adı ayrılık olanlar
Soğuk terli ifadelerini dökerler üzerimize...
Kavuşmalara küsmüş elvedaların adı ayrılıktır lügatımızda
Ve ne zaman sese dönüşse bu ayrılık
Ucu açık ve sınırsız bir ıstırap olur
Ayrılığın çağlayanlarında şiir...
Bir yolun sonunda hain kuraklık
Kurar gündüzlerden çaldığı tuzakları nehirlerin ufkuna,
Bereketsizliğin tetiğinde patlar akıbet,
Ve sular, sular da kurur,
Tüm ayrılıklar gibi, geride bıraktığı üş beş kırık iz...
Bir de sonraki ayrılıklar vardır,
Vuslat kelepçeleriyle birbirine bağlanmış.
En gönüllü anahtarlar
Daha sıkı kilitler sevgi sanatında ayrılıkları...
İşte o zaman, o zaman
Çözülür mutluluğun
Üzerine çöreklenmiş ıstırabın saçları,
Başka renklere boyanır gökyüzü,
Çiçekler cennet havalarında kokar,
Ağaçlar ihtişam meyveleriyle
Kuşların, tüm kuşların bülbül ötüşlerine eşlik eder,
Kainat bir başka görünür pencerelerden,
Bir başka yaşanacak yer olur yeryüzü...
İşte o zaman, o zaman
Tüm nehirler daha bir coşkulu taşar;
Çizilen yolları geçer çocuk masumiyetiyle,
Nehir olmanın ayrılık sularında
Mümbit toprakların vuslat arzusuna yol verir.
Bir taştan bir taşa çarpa çarpa
Doğduğu heyecanlı kaynaktan
Bir mesut deniz doğurmaya koşturur.
İşte o zamanın arzusuna işlenmiş duyguların gölgesinde
Ayrılığın olmadığı vuslat demlerinin son nefesidir
İçime çektiğim...
İçinde kaybolduğum her son nefes
Sonraki yaşamların kıvancıyla
Gülümser okyanuslara kavuşan nehirlerin çılgın deltalarında...
Geçmişten atiye taşınan kum tanelerinin ıslaklığında
Bir itiraf ürkekliğiyle okunur
İçimizdeki okyanustan
Dışımızdaki ummana ulaşmanın heyecanlı serüveni...
Oynadığım oyunlar içinde en kahraman olduğum
En bana ait rollere soyunduğum
Bir gerçek olaylar hikayesi...
Devam edip gider dakikalar, saatler
Zaman akıp gider,
Nehirler akıp gider,
Akışların ritminde uyanmayan insanoğlu
Bu kukla sahnesinde ardına bakıp gider.
Bize ait takvimden yapraklar düşer durmadan,
Sürer hayat, sürükler her şeyi
Ürpertilerimizin melankolisiyle başbaşa
Sürer hayat takvim yapraklarında
Ayrılık taneleri dizer
Ömür sayfalarının vuslata değen satırlarına...
Ve ne zaman bir ayrılık çalsa kapımı,
Beni kendisini beklerken bulur
Sırılsıklam ve alışkın...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş