Ayrılık Suları

H Halil Sami Demirbaş
0 Altın Yaprak
Ne zaman bir ayrılık çalsa kapımı, Beni hep kapımın önünde bulur. Davetsiz bir “hoş gelmedin” Şaşkınlığındayken dudaklarımın kudretsizliği, Yıkılır içimdeki okyanusu tutan bentler, Bir tahta parçasına ilişen bedenim En acımasız şelalelerden düşer boşluğa, Tanınmaz ifadeler gezdiririm yüzümde, Kurtarılmayı bekleyen bir elin su yüzüne çizdiği Nakaratların güftesi olur bakışlarım... Hayatın işkence günlüğüne Kanlı çentikler çiziktirirken Uzaklıkları daha da uzak kılan yollar; Yağmurların yalnızlığına yapılan yürüyüşlerin hüznünü vurur Güneşin bulutlarla gizlenmiş perçemine... Önce ayrılık sorgulanır vuslatlarından ayrı hücrede. Ağıtların çamur zemininde sırıtırken adı ayrılık olanlar Soğuk terli ifadelerini dökerler üzerimize... Kavuşmalara küsmüş elvedaların adı ayrılıktır lügatımızda Ve ne zaman sese dönüşse bu ayrılık Ucu açık ve sınırsız bir ıstırap olur Ayrılığın çağlayanlarında şiir... Bir yolun sonunda hain kuraklık Kurar gündüzlerden çaldığı tuzakları nehirlerin ufkuna, Bereketsizliğin tetiğinde patlar akıbet, Ve sular, sular da kurur, Tüm ayrılıklar gibi, geride bıraktığı üş beş kırık iz... Bir de sonraki ayrılıklar vardır, Vuslat kelepçeleriyle birbirine bağlanmış. En gönüllü anahtarlar Daha sıkı kilitler sevgi sanatında ayrılıkları... İşte o zaman, o zaman Çözülür mutluluğun Üzerine çöreklenmiş ıstırabın saçları, Başka renklere boyanır gökyüzü, Çiçekler cennet havalarında kokar, Ağaçlar ihtişam meyveleriyle Kuşların, tüm kuşların bülbül ötüşlerine eşlik eder, Kainat bir başka görünür pencerelerden, Bir başka yaşanacak yer olur yeryüzü... İşte o zaman, o zaman Tüm nehirler daha bir coşkulu taşar; Çizilen yolları geçer çocuk masumiyetiyle, Nehir olmanın ayrılık sularında Mümbit toprakların vuslat arzusuna yol verir. Bir taştan bir taşa çarpa çarpa Doğduğu heyecanlı kaynaktan Bir mesut deniz doğurmaya koşturur. İşte o zamanın arzusuna işlenmiş duyguların gölgesinde Ayrılığın olmadığı vuslat demlerinin son nefesidir İçime çektiğim... İçinde kaybolduğum her son nefes Sonraki yaşamların kıvancıyla Gülümser okyanuslara kavuşan nehirlerin çılgın deltalarında... Geçmişten atiye taşınan kum tanelerinin ıslaklığında Bir itiraf ürkekliğiyle okunur İçimizdeki okyanustan Dışımızdaki ummana ulaşmanın heyecanlı serüveni... Oynadığım oyunlar içinde en kahraman olduğum En bana ait rollere soyunduğum Bir gerçek olaylar hikayesi... Devam edip gider dakikalar, saatler Zaman akıp gider, Nehirler akıp gider, Akışların ritminde uyanmayan insanoğlu Bu kukla sahnesinde ardına bakıp gider. Bize ait takvimden yapraklar düşer durmadan, Sürer hayat, sürükler her şeyi Ürpertilerimizin melankolisiyle başbaşa Sürer hayat takvim yapraklarında Ayrılık taneleri dizer Ömür sayfalarının vuslata değen satırlarına... Ve ne zaman bir ayrılık çalsa kapımı, Beni kendisini beklerken bulur Sırılsıklam ve alışkın...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.