Adı Bahardı

Duygularımı, Sonbahara ertelemiş Hislerime, gem vurmuştum yıllar önce. Mevsim şimdi ilkbahar, çiçek açarmış dallar Bense, güz mevsimindeki, o hüzünlü Sonbahar Bizler, aynı mahallelerde yürümüş Mahalle çocuklarıyla, beraber büyümüştük.. Sen benden küçük olsan da Bir kere olsun “ Seviyorum” diyemeden Hep kahıra bürünüp, yaşamı sürdürmüştük. O okul dönüşlerin de ise Ayrı sokaklardan gelip, aynı köşede birleşirdik. Utangaç, kızarık yüzümle sana bakamaz Bir türlü sana selam çakamadan,baş önde eğik, Evlerimize girerdik. Sen mahalleden ayrılıp, çıkıyorken sokaktan Seven bir çift göz, izliyordu ardından. Sen beni görmesen de, hissederdin her zaman Her şeyimdin sen benim ,güven duyardın her zaman. Henüz on beşinde, genç bir kızdı Bahar Onu çok severdim, onun bilmediği kadar. Abinin düğününde karşılaşmıştık. Oracıkta sana evlenme teklif etmiş, Cevabını da hemen vermeni istemiştim. Sen ise ne evet deyip, beni sevindirdin Ne de hayır deyip, uçurumlara ittin Ve artık ben bir polis olup, memleketten gitmiştim... İlk görev yerim, şirin il Erzincan’dı İçi yeşil cennetti, bağları üzüm kaplı İnsanı mert, delikanlı, kuzeyde Keşiş dağı Kar eksik olmaz imiş, munzurun başı karlı. Sana ilk mektubumu bu ilden postaladım Mektup içinde ise, sana kalbimi yolladım. Bende ismini bilmiyordum, bizim oralarda olmaz Koparınca öğrendim yazın bu çiçek çıkmaz Kışın karda olurmuş, kar yağınca çıkar İsmi Kardelenmiş, Senin ise SONBAHAR.. O mektubuma, hep bir cevap bekledim Belki beni anlar da, bana evet der dedim Yazmayıp, aramadın, umudumu kaybettim Her zaman u-mutla kal diyen, O BAHAR’ı bekledim. Beş yıl sonra rastladım, ona ben İstanbul’da Parke taşlarla kaplı, Beyazıt meydanında Görünce şaşırmıştım, birden donup kaldım Titreyen ellerimi, ona doğru uzattım Ürkek bakışlarla, gözlerine bakarak Kısık bir ses ile, selamımı alarak. Israr ettim bir yerlerde, oturalım mı dedim ? Kırmadı teklifimi, neden olmasın dedi. Beraberce yürüdük, vardık çay bahçesine Oturduk bu bahçenin, kuytu bir köşesine Çayını yudumlarken,“Evlendin mi” diye sordu “Evet” diyince, birden iki gözü de doldu “Ya sen evlendin mi ? “, diye sormuştum ki ona Usulca çay bardağını, koydu çay tabağına. “Hayır” dedi henüz, ben evlenemedim Bende, bir gün inşallah, hayırlısı olur dedim. O benim için çok çok, özel biriydi Şimdi evli olsam da, unutamadığım birisi...