شمارهٔ ۴۵
ص صابر همدانی
0
Altın Yaprak
در این زمانه نخواهم شد آشنای کسی
چرا که رنگ ندارد برم حنای کسی
در آن دیار که کس تب برای کس نکند
دگر چگونه توان مرد از برای کسی
کنون که نیست وفا در نهاد نوع بشر
مباش منتظر وعده وفای کسی
گرت هواست که چینی گلی ز باغ مراد
رضا مشو که رود خار غم به پای کسی
از این سپس نتوان گفت صابرم صابر
کسی بود که نمی نالد از جفای کسی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş