شمارهٔ ۶

دو چشم مست تو بی می خراب تر ز من است چنان که طالع خوابیده خواب تر ز من است شبی نشد که نباشم به پیچ و تاب غمت اگرچه زلف تو پرپیچ و تاب تر ز من است ز سوز عشق مپرس از من و بپرس از دل که در مقام تو حاضرجواب تر ز من است در این زمانه به هر سینه می نهم دستی ز آتش غم عشقت کباب تر ز من است به محفلم تو درآ تا به من حسد ورزد کسی که خانه پر از آفتاب تر ز من است به غنچه شرح دل تنگ خود نخواهم گفت که او به خون جگر دل خضاب تر ز من است کسی نثار تو چون من نکرد گوهر عمر به غیر چشم که او باشتاب تر ز من است ز شام وصل تو آموخت طی راه ادب هلال عمر که پا در رکاب تر ز من است کسی سخن ز من امروز خوب تر گوید که از جمال تو او کامیاب تر ز من است کسی که خواند مرا بی کتاب در ره عشق مرا کتابی و او بی کتاب تر ز من است کنون به دولت فقرم حسد برد صابر کسی که منعم و عالی جناب تر ز من است