Yoksun Şimdi

Gökyüzü karardı Güneşe küstü bütün kuşlar Gidişinle acı bir çığlık yankılandı odamın duvarlarında Yoktun artık Güneşim, yoktun sen.... Umut ışığım, yaşama sebebim Şimdi fırtınalar karşısında Nasıl ayakta duracağım Savuran rüzgarlarda Nasıl boyun bükmeyeceğim Sensizliğin o tarif edilmez boşluğunda Nasıl olacakta Gülümseyeceğim hayata Sen olmadan Nasıl doğacak güneş Nasıl açacak güller Kırlardaki papatyalar, gelincikler Seni sorduklarında Nasıl cevap vereceğim Herkes seni soracak Herkes nerede senin yarın diyecek Yarınım Beni tamamlayan yarım Kara bulutlar çöktüğünde Yüreğimi aydınlatan güneşim Yağmurlar yağdığında yüreğime Çiçekler açtırandın hazan bahçelerinde Şimdi yoksun Ne diyeceğim seni soranlara