Dağlar!..

Ağlatmayın beni dağlar, sakın ağlatmayın Anlatmayın mazimizi; hazin anlatmayın Dedemin gidişini, babamın ölüşünü Hatırlatıp da bana karalar bağlatmayın Bilirim, eşkiya dünyaya hükümdar olmaz Öksüzlerin yetimlerin ahı yerde kalmaz Korkma sen, kimse kimsenin nasibini almaz Yanıltıp da dostu düşmana muhtaç yapmayın Mevlam ayırmış herkese helalinden aşı Alın teri döken helva yapar mermer taşı Acaba insanlar neden kesmezler savaşı Karıştırıp da namertlere kucak açmayın Kimi gelir, kimi gider bu fani dünyadan, Dünya değirmen misalidir; döner durmadan Dönülür mü geriye sahibini sormadan? Döndürtüp de başımı, gönlümü karartmayın Görürüm sizin de başınızdan duman gitmez Dere olur, ırmak olur göz yaşınız bitmez Dertlere derman olmasaydınız bülbül ötmez Çağırtıp da beni kederimle bırakmayın Bahar bilmez misin, dağlar yardır, küsemezsin Olur olmaz konuşup da sitem edemezsin Kalbin dağlı, gönlün bağlı çekip gidemezsin Yazıp da bunları, sen keder dağıtamazsın..