Hasret Nöbeti

Hasretin üç beş nöbetindeyim şimdi Usul, usul yağıyorum bugünden yarına Her saat başı, binlerce kurşun sıkıyorum Kahrolası özlem duvarlarına Sensizliğin saçlarını örüyorum Adını yazdığım kilometre taşlarına Dudaklarımda, sevdiğimiz o şarkı Hasretin damarlarını kesiyorum Sevgini dolduruyorum gönül kadehime Yokluğunun verdiği acıyı dindiremiyorum Sonsuzluk koyuyorum gecelerin adını Nefes almak zor, sensiz Dünya dar Tam ortasından kırıyorum gönül sazını Yaşama sebebimsin, ekmek kadar su kadar Bu sert adam, üşüyor yokluğunda Şafak vakti yağan bir çiğ tanesi gibi Hoyrat bir dağın yamacında Kadehler kırıyorum sarhoş gönlümde Yüreğimi ısıtıyorum sevdanla Ölümün pusu kurduğu bu dağlarda Sonra Tüm gözyaşlarını toplayıp kirpiklerinden Gökyüzüne değen bir bulutun zirvesinde Öpüyorum kaybolmuş zamanları gönlümde