Hoş Geldin Sevgili Öğretmenim

Ölümle evdeş Acılar biriktirdim gözlerimde Ve gözlerime İlk dokunduğunda gözlerin Cemreler düştü Yeniden şiirlerime Haylaz, yaramaz asi çocuk İşte, bu gerçek benim Hoş geldin Sevgili Öğretmenim Tarif edilmez ateşlerden Sevdalar sakladım yüreğimde Ve ellerime İlk dokunduğunda ellerin Rahmet sağanakları yağdı Yanaklarıma Gülen, kahkaha atan adam İşte, bu gerçek benim Hoş geldin Sevgili Öğretmenim Sevda şarkıları öğret bana Öğretmenim İçinde acı olmayan Ve öyle bir sarıl ki Esaretten kurtulsun bedenim Hoş geldin Sevgili Öğretmenim. Bana mevsimleri öğret Öğretmenim En çokta baharı Uçurtmalar uçurayım Her gün batımında Gözlerinin göklerinde Dinsin kirpiklerinin gölgesinde Sancılarım Ve saçlarını okşadıkça Yansın avuçlarım Hoş geldin Sevgili Öğretmenim Seni seviyorum Sevgili Öğretmenim Yok, şimdi ömrümün Önü, arkası, gerisi Seni gerçekten seviyorum Düşlerimin perisi