Gözyaşlarımdan Uçurumlara Düşüyorum

Bende Sana yetecek kadar Ben kalmadı Ceylanım İsminle başlayan cümlelerin Sonunu getiremiyorum artık Acılarım dilsiz Bal topladığım dudaklarından Öpecek gücüm yok Can çekişiyor içimdeki asi çocuk Gel artık Hiç şereflendirmediğin Bu şehir Katran karası saçlarına Masallar yazıyor her gece Gel akıt zehrini Damarlarımdaki şehvete Bir mülteci teknesi gibiyim Bilinmeyen denizlerde yol alan Gülmeyi unuttum Ne zaman gülümsesem Sana dönüşüyorum Gülüşümün karşılığı Katar katar Trenler geçiyor içimden Hiç birisi menzili sen olmayan Küf kokulu vagonlarda üşüyorum Ve ben Sana her ağladığımda Gözyaşlarımdan uçurumlara düşüyorum