Aramak için en az iki harf yaz.
Ailesiyle önce İstanbul'a sonra Samsun'a yerleşti. Babası I. Dünya Savaşı'nda öldü. Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü'ndeki eğitimini tamamlayamadan ayrılan yazar, geçimini çeviriler yaparak ve özel ders vererek sağladı. Dinamo, gençliğinde bireysel şiirler yazsa da Nazım Hikmet'in şiirleriyle tanışınca kendine toplumcu bir çizgi çizdi. Nazım'ın yanında, Sabahattin Ali, Rıfat Ilgaz ve A. Kadir gibi şairlerle birlikte çalıştı. Yedi ciltlik Kutsal İsyan ve Savaş ve Açlar gibi önemli romanlara imza atmıştır. 1977 yılında, "Kutsal Barış" adlı romanıyla, Orhan Kemal Roman Armağanı'nı kazanmıştır. Genellikle savaş dönemini anlatan romanlarının yanında şiir kitapları ve bir de öykü kitabı bulunmaktadır. İlk şiirlerinde Rıza Tevfik, Yusuf Ziya, Orhan Seyfi'nin etkileri görülür. Servet-i Fünûn dergisinde hece vezniyle şiirler yazmıştır. Aruz ölçüsünü kullanmış olsa da yeniden heceye dönmüştür. Hapiste sayısız şiirler, romanlar, destanlar yazmıştır.
Ben, doğa, aydınlık, öğle ışığı şairi Sevmiyorum günahım kadar içinde dedikodu, suikast hortlaklarının tabur tabur dolaştığı…
Yağmur yağıyor, kış yağmuru şakır şakır Gecekondumuz birkaç yerinden yine damlıyor. Üstümüz eski püskü, tel dolap tamtakır Umutsuzluk aç karga sesleriyle bizi selamlıyor.…
Türkiyeli'm, türküm, benim garip halkım, Her zaman görmek istedim seni mutlular mutlusu, Bu dünya güzeli yurdumda…
Şiirin güneşine bulayarak parmaklarımı Sevmek okşamak istiyorum seni güzel kadın. Yıkmak, kurduğun dayanakların son duvarlarını Girmek ölümsüzlüğüne etindeki tadın.…
İnsanın kahpesi Ne arslana, ne kaplana benzer. İnsanoğlunun kahpesi İlk bakışta sana bana benzer.…
Bizde neden bir ağlayan Fuzuli çıkmış Şimdi anlıyorum bunu derinden. Kaç Fuzuli, Fuzuli olmadan önce Kahrolup gitmiştir üzüntülerinden…
Kendimi varisi sanırdım şiir imparatorluğunun Belki de bu yüzden ömrüm boyunca sürgünlerde gezdim. İçimdeki altın yeleli arslanı görmeseydi kanun Bir canavar gibi gurbet gurbet böy…
Yürüyorum kara toprağın ıssızlığında Seni nice göresim geliyor, Amarillis'im. Ben, aydın bir insan eski bir çoban kılığında, Sen yaşadın diye geliyor bu yerleri öpüp sevesim.…
Sen bir dişisin, doğa gibi güçlü bir dişi Ne güzel okşar insanı ekmek dağıtan ellerin. Pembe gül yaprağı tırnakların, apak fildişi Parmakların altında soluk alır sevinç derin derin…
Bir Eyüp sabrıyla bekledim Sabahı olmayan gecelerde. Gül dalları yerine demir çubuklar vardı Münzevî-münzevî pencerelerde.…
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
