Dokuzuncu Sonnet

Yağmur yağıyor, kış yağmuru şakır şakır Gecekondumuz birkaç yerinden yine damlıyor. Üstümüz eski püskü, tel dolap tamtakır Umutsuzluk aç karga sesleriyle bizi selamlıyor. Pusmuş kilimin üstünde altın gözlü sarman Bir huzur müziği üflemede mırıltıları. Gürültüler kopmada evin ardında zaman zaman Dağı çökertmekte üstümüze yağmur suları. İçiyoruz Şerife'nin yorgun eliyle koyduğu çayı Isınıyoruz, peri padişahının sarayı Bizim gecekonduyla hemen yer değiştiriyor. Tepe koptu dayandı gecekonduya ama ne zarar! Yoksulluk şiirleri yazan ele yazın yine iş var Burada zor insanı da şiiri de pekiştiriyor!