Kahverengi İlkbaharlar

H Hasan Yenilmez
0 Altın Yaprak
Kardeş gibi baktılar hep Öyle görülmeye hasret kaldıkları için Yaramaz insan çoktu etraflarında Ağızlarını açmış bekleyen Ellerini ovuşturan, gözlerini dikip kalan Leş yiyiciler, akbabalar, simsarlar Çoktu etraflarında ulu orta yanlarını bekleyen. Kardeş gibi bakmadıklarına Açık vermiyor değillerdi hani bunlarda Kime ne dersin, kime nasihat Kardeş gibi baktılar hep Olmazdı bizden onlara aşk Arkadaş gibi tokalaştılar hep Zorla sevdirilmekten bıktıkları için Sevdayı başka anlatacak sözleri vardı mutlaka Sevgiyi bambaşka yönüyle görme muhabbetleri İşi düşmediği zaman aramayacağı yüzsüzlükleri Birileri garanti olsun yalnızlığıma der gibi vaziyetleri Ele güne karşı, kendini temiz gösterecek birkaç şahsiyetleri Olsun diye hayatlarında, arkadaş gibi görüştüler hep Yakamazdı bizim ellerimiz onların kalplerine ateş Dost gibi sarıldılar hep Elini verdiklerinden, kollarını kurtaramadıkları için Herkesi aynı sandılar, aynı ayrılık, aynı acı, aynı gözyaşları sonunda Sandılar ki izan yok, terbiye yok, varsa bir tek o vefasızlık var Yine de vazgeçmediler, doğru biri çıkar karşımıza diye aradılar hep Farklı olduğumuzu bilmiyor değillerdi hani Aradıkları doğrulukların içinde iş vardı İşin içinde gösteriş, gösterişin içinde aşk Aşkın sonu gittikçe kötüye gidiyordu Kâh zevke, kâh sapkınlığa, maddiyata, orospuluğa Aşk gittikçe kötüye gidiyordu Bunlara sarılmak için, işlerine gelmediklerine dost gibi yaklaştılar hep Bilmiyor değillerdi hani onlar da farklı olduğumuzu Ama olmazdı, çıkmazdı bizden onlara ne ekmek, ne de aş.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.