شمارهٔ ۱

تجافی طبیبی ناییا عن دواییا اخلای خلوتی ابیت و داییا بنی ام قد ابکی دما و تروننی فما بالکم لاترحمون بکاییا الم یان اخوانی لکم ان ترحموا علیکم کییبا فی دمی اللیل باکیا فصرت ولا ادری من الیوم لیلتی ولا عن یمینی لو نظرت شمالیا اذا غالنی یا قوم دایی خلالکم و مت فممن یطلبون بثاریا فقوموا بلامهل و شوقوا مطیکم الی کعبه الامال دار الامانیا الی بلدة حفت بکل مسرة الی بلدة اضحت من الهم خالیا الی بلدة فیها هوای و منیتی الی بلدة فیها جیبی ثاویا قفوا عنده مستانسین و بلغوا الیه سلامی ثم بثوا غرامیا و قصوا له همی و کربی و لوعتی و شدة اسقامی و طول عناییا و کثرة آلامی و قلة حیلتی و طول مقاساة النوی و اصطباریا و قولواله یا صاح یا غایة المنی و قاک اله العالمین الدواهیا امن طول ایام الفراق نسیتنی و حاشاک ان تنسی محبا موافیا ام اخترت غیری من محبیک مؤثرا و حاشاک ان تعتاضنی بسواییا نسیت عهودا بیننا و نقضتها فیاویح نفسی ما حسبتک ناسیا مضی العمر فی ضر من العیش و انقضی و ما الدهر الاباخل عن مرامیا الی الله اشکو لیلة مد لهمة علی العین ارخت من دجاها غواشیا الی الله اشکو من هموم صغارها یحاکی الجبال الشامخات رواسیا سیمت حبیبی من انیتی ورنتی و اصغاء آلامی و طول مقالیا