Ayrılık Mırıldanmaları-1

karanlığın en kuytusunda buruk cümleler düğüm düğüm olurken boğazıma ben hala sana sersefilim / çatlamış dudaklarıma yağmur dökülürken gözlerime birikti gök mavisi s/ağır renkler hüznü katmerlerken gece ıslak serçeler acı nağmeler taşıdı nereye tutunsam yok oldu adın sensizliğe boyun büktüm de yıkıldı üzerime flu hatıralar göğüs kafesime dar geldi gam ince sızılarımın en ücra kıvrımlarına sanki bin kurşun yağdı k/özüme kış düştü fatihalarıma tutunurken yılgın akşamlar yüreğimi dağladı şükürlerim sırra kadem bastı periler baharım soldu sağanak yağmurlar altında tepeden tırnağa ıslandı avazım nefesime gece yağdı yokluğun sonbahar kırağısı yaşattı ömrüme kuzeyin lodosu sardı tenimi düşlerimden umudum süzüldü dokunaklı gözlerimin suretine eylül tozu bulandı direnci kırık kirpiklerimde aşk puslandı ufkun kızılına boyanırken şehir küskün yüzüm sana çarptı u/mutsuzluğum siper oldu gün batımına alaca karanlığın gözlerinde yakamozları sustururken kara bağlamış gece kuşlar firar etti ege kıyılarından ay'ın rengini çaldı çakıl taşları eğreti yarınlara susarken sayıklamalarım gündoğumlarında kaybettim g/izini ıssızlığıma çiselenirken keder satırbaşlarında şarkılarım sustu dilime dolanırken devrik tümceler sensiz sızılarıma biraz boğaziçi biraz imbat dokundu sevdamın sabrına inat hüzün artığı çalarken gayda ritmi bozuk kalp atışlarıma elem mozaiklendi... şimdi, küstüm çiçeği toplar gözlerimin sıcaklığı hüzün fısıldar yaprakları...