İpek Bir Aşk Düşer Şair Yanıma

/mahur faslında geçerken zaman gözlerimde dalgalanır nazlı efkârı/ ah sevgili/m aşk düşündeyim sevmelerinle çoğalt beni ezbere bildiğim bakışların yıldız yıldız nakışlanırken gözlerime ay al yazmama doğar seviyle gözkapaklarım da seni saklarken kirpiğim yokluğuna tutsaklaşır günüme gün ışıkları ile gelmezsen özlem damlalar halinde düşer yanaklarımdan yakamozların ışıldayan kollarında amber kokulu yağmur çiselerken damlaları kök salar içime nazımın dalları sevda toplar aheste aheste dağılır damarlarıma aşk ikliminin yeşil koynunda ipek bir aşk düşerken şair yanıma karanfil kokusu sevgi dokusu kelebek dokunuşu sıcak elim tutunur ellerine nefesim nefesinde uyanırken sesini duyar cümle alem harımın narında yanar sevmelerin gül kokar soluğum palmiyeler gölgesinde gözlerinde batarken tan kızıllığı örterim üstüme derman diye saçılır uç uç böcekleri semaya ey yar! sen baharı sundun ben yazın meylindeyim yüzümde serin gül gülüşü sevmelerin kızıl sıcaklığında bir el atsak tutuşacak dolunay rüzgâr esintisi sarı başak soluğum al ömrümü tutam tutam usulca sar yüreğine aşkına amadeyim...