Say ki Bir Yaprak Düştü

Kim bilebilir ki Yaşanmamış yalnızlıkların özlemiyle tutuşmanın hüznünü? Kim bilebilir ki Ağıtların kilitlendiği yüreğin çırpınışlarını? Kim çözebilir Kelepçeli sevdaların gurup kızılı saç örgüsünü? Son yolculuğun en güzel türküsünü kim söyleyebilir, kim? Say ki aylardan ekim Say ki Kızıl bir yaprak düştü yol yorgunu bir çınarın dalından. Ak saçlı bir ninenin Anlatılmamış masalından Söylenmemiş bir tekerlemedir son yolculuktaki sessizlik. Kim duyabilir? Bir şairin kendi şiirini Kendinden daha sancılı Kim okuyabilir? Kime anlatabilir bu sessiz yolcu, yaşadıklarının tartısız ağırlığını? Yaşayamadıklarının kulakları yırtan sağırlığını kime anlatabilir? Belki de son yolculuğun en güzel türküsünü söylemektedir şimdi Belki de bu sessiz türküyü dinlemektedir arkasından Sonbahar hüznüyle gözleri çilenenler. Belki de gözpınarlarında iki damla yaştır bu türkü Belki de kara toprağa dikilen iki taştır bu türkü Kim bilebilir ki? Kim bilebilir ki? Kim bilebilir Kim? Belki de aylardan ekim. Kızıl bir yaprak konar toprağa Ve bir yağmur damlası düşer kızıl yaprağa. Yüreği çiğ damlası, bedeni yorgun mu yoksa? Bedeni ilkbahar filizi, yüreği durgun mu yoksa? Umutlarını mı bırakmış arkasında? Kırgın mı yoksa? Kalepark gecelerinde kabaran duyguları Karadeniz’in hırçın dalgalarına mı kapılmış? Karanlığın burgaçları Saklı sevdalarına mezar mı yapılmış? Neden türkülerin yanık ezgisinde susmuş bakışları? Hangi gurupların balkımasıdır şimdi Sonbahar yapraklarının Saçlarına düşen kızıl nakışları? Say ki aylardan ekim… Bu giden kim böyle umutları paramparça? Bu giden kim?