Bebek! (2)

Geride, Her yanında ayak izleriniz olan bir kent Denizin üzerinde dumanlı, ıslak bir hüzün bırakmak… Bir yanda, hasretleri dindirmeye giderken Bir yanda, yepyeni hasretler yaratmak… Ayrılığın çırasını yakmak usulca Ve bir yangın yerini Bir gülümseyişle aydınlatmak… Pembe bir ışık sızıyor açık kalan pencereden Pembe bir koku dolaşıyor odamın dehlizlerinde… Bir bebek sesi, Karanlıkta bir gölge belli belirsiz Daha şimdiden özlenmiş Bir abla, bir ağabey, bir bebek silueti… Elde değil, Upuzun tozlu yollara bir öfke duyuyor insan Ve yıllardır, Çok iyi biliyor, Kavuşmayı beklemektir asında yaşamak