Bebek!

Hayatımda ne büyük yerin varmış meğer! Gideceğini duyduğum andan beri, güneş battığında pespembe bir ufuk çizgisi bırakır ya ardında, Bana o ufuk çizgisini anımsatan pembe kokunu içime dolduruyorum Kirpiklerini her kırpıştırdığında ayrılığın hırçın dalgaları vuruyor benim kıyılarıma... Gözlerine baharı getiren, O taptaze, sımsıcak, Güneşe ellerini uzatan bir çiçek gibi Umutla, heyecanla gülümsüyorsun ya Gülüşünle usul usul yazı getirirken gönlüme, Buz gibi bir yağmur, çarpıyor yüzüme, gidişin... Yeni yollar, taptaze hayatlar bekliyor seni Öyle ya, Yıllar sonra gözlerinde eski bir bakış Aklında, hayal meyal, yıllar öncesinden kalma bir tablo olacağız biz... Ama bebek, anlayamazsın Yıllar sonra, senin o pembe kokunun hala burnumuzda tüteceğini Ege sahillerinin pembe pembe kokacağını bilemezsin! Yolun açık olsun bebek! Güle güle!