Bilinmeyeni Arayış
H Hazal Gürsoy
0
Altın Yaprak
Yüzünün her bir çizgisini
Sayısı unutulmuş seyirlerde istemsiz öğrenilmiş
Eski siyah-beyaz Türk filmlerinin
Her bir karesi gibi ezber ettim…
Yalnız sokak lambalarının tiz bir çığlıkla
Sana seslendiği karanlıklarda
Ve yalnız gölgen dokunurken rüyalarıma
Apar topar çıkıp sımsıcak evimden
Soğuk kaldırımlardaki sigara izmaritlerini takip ederek
Sana geldim…
Arabanın tozuttuğu toprak yollarda
Ciğerlerime dolan toza dumana aldırmadan
Düşe kalka
Ve senin için giydiğim en güzel elbisemi kirleterek
Bir yalnızlıktan ötekine şuursuzca koştum
Her köşe başında seni buldum
Ve yitirdim bir adımda…
Şehrinin yüksek binaları arasında ufaldım
Bir bir yanarken pahalı mağazaların göz alıcı ışıkları
Şehrin kalabalığına inat
İnsanların yalnızlığı içinde kayboldum…
Hala bilmeden yürüyorum
Kapılmadan sahte rüzgarlara
Geçmişini unutmadan nefes alabiliyor musun?
Yoksa…
Bu sahtelikte kendine bir rol edinmiş
Ve bakamayarak şehrin en masumu olan denize
Yalanlarınla mı yaşıyorsun?
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş