Hayalinden Öte
H Hazal Gürsoy
0
Altın Yaprak
Kavgamın ateşinde yakıyorum senden kalanları
Uçuşan küllerin arasında
Bin kere lanet ediyorum aşkına…
Rüzgar saçlarımı dalgalandırıyor, ürperiyorum
Kıvılcımları sürüklüyor üzerime
Kaçacak gücüm dahi yok
Yangınlara mahkum ediliyorum gözlerince…
Ellerin boşluğuma uzanıyor, kayboluyorum…
Ben her kadehte bir kez daha seni içiyorum
İçime seni çekiyorum tütün yerine…
Nefesim oluyorsun
Şeritsiz yollarda kayboluşum oluyorsun
Hiç karşımdan gitmeyen hayaline çarpıyorum
Ölüyorsun…
Yakıp küllerini saklıyorum hayalinin
Tüm inançlara inat!
Evimin en güzel yerine,
En aydınlık pencerenin önüne bırakıyorum seni
Her an yanımdasın!
Bir gün bir rüzgar esiyor
Karadeniz'imin hırçın dalgalarından…
Uyuyakalmışım, pencere açık kalmış
Küllerini bile savurmuş rüzgar hayalinin;
Temelli gidiyorsun
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş