Sensizliğin Güftesi

Hiç gitmeyecek misin kirpiklerimin ucundan? Rüzgara tutunmuş bir ağaç dalı gibi… Bahar geliyor, yaz geliyor Ben tanınmamış mevsimlere sürükleniyorum Durup, soluklanıp İstanbul'u seyrediyorum gözlerinde… Ne ışıltılı, ne cıvıl cıvılsın! Ve ne kadar dertsiz, ne kadar bensiz… Ben, diyorum Susuyorum Sen, olmalı cümlemin öznesi… 'sen masalı'nda ne rol verilirse ezber ediyorum. Her söze, her gülüşe bürünüp Sana uzanıyorum. Ama değişmiyor sensizliğimin güftesi… Senden öte, Sana yakın bestelerim yok Sen varsın Sensizlik var, senden öte… Hiç gitmeyecek misin kirpiklerimin ucundan? Gitmeye de niyetin yok ki… Hiçbir söze, ben, deyip başlayamıyorum ki