شمارهٔ ۴۲
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
بر فرازد چو علم آه سحرگاهی ما
دو جهان پر شود از کوکبه شاهی ما
در حقیقت بر ما بت شکنی خودشکنی ست
صیت اسلام بود بانگ انا اللهی ما
بس که بار غم هجر تو گران افتاده ست
سایه از ضعف ندارد سر همراهی ما
چون دل عرش جناب آینه داری داریم
کو سکندر که زند کوس فلک جاهی ما
صف مژگان تو گر سایه به دریا فکند
خار قلاب شود در بدن ماهی ما
پیش چشم تو ز غم گر بگدازیم چو شمع
بر تو روشن نشود محنت جانکاهی ما
حیرت عالم آب آینه ماست حزین
ساغر باده بود صیقل آگاهی ما
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş