شمارهٔ ۴۵۷
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
مرا مجال سخن باده زلال دهد
که شیشه ره به پریخانه خیال دهد
فسرده از سخن سرد خود ستایانم
سرود مطرب کج نغمه گوشمال دهد
به غیر جذبه خاطر که خضر این وادی ست
به بحر قطره ما را که اتصال دهد
به حشر نامه اعمال مجرمی ست سفید
که شستشو به عرقهای انفعال دهد
صدف به ابر چرا تهمت سخا بندد
ز گوهری که به سعی کف سؤال دهد
شمیم عشق بود تا به حشر خاک مرا
که بوی باده دیرینه ی سفال دهد
حزین به دولت سودای خال و خط کسی ست
که عنبرین قلمت نافه ی غزال دهد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş