شمارهٔ ۴۸۹
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
خرامد یار من مستانه هر راهی دچار آید
مگر یک بار هم از کوچه راه انتظار آید
گوارا نیست آب زندگانی بی حریفانم
به حسرت می کشم پیمانه ای تا گل به بار آید
شرابی چون ندارم با کباب خویش می سازم
دل خود می خورم در آشیان تا نوبهار آید
کهن اوراق ما جانا همایون فال می باشد
نگه دار این دل سی پاره را گاهی به کار آید
حزین آشفته دارد خامه ام را خط مشکینی
نی من ناله هر جا سر کند بوی بهار آید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş