شمارهٔ ۵۶۲
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
ای ساقی صبوح نجات از خمار بخش
جامی به طاق ابروی صبح بهار بخش
تا کی به قید عالم صورت به سر بریم
آیینه را خلاصی ازین زنگبار بخش
آرام سوز حوصله ای کن نصیب ما
یا بحر بیقراری ما را قرار بخش
تا هست می به شیشه غم از عمر رفته نیست
این آب رفته باز به این جویبار بخش
تا هست می به شیشه غم از عمر رفته نیست
میخانه را بیا به من میگسار بخش
مپسند خالی از می گلرنگ ساغرم
ته جرعه ای چو لاله به این داغدار بخش
باشد می دو آتشه را نشیه بیشتر
ته جرعه ای ز خود به حزین فگار بخش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş