شمارهٔ ۵۶۲
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
روی از تو بر نتابم چون رانی ام چو خامه
سر بر خط تو دارم گر خوانی ام چو نامه
ساقی بیار جامی تا جامه بر فشانم
مگذار اهل دل را تا جان برند و جامه
چون رفت دین و دانش چه غم ز ننگ و نامم
چون ترک سر گرفتم چه فکرم از عمامه
در بزمگاه رندان زاهد چه کار دارد
خلوتسرای خاصان نبود سرای عامه
گر من حدیث عشقت گویم عجب نباشد
هرگه که مست باشد بق بق کند حمامه
ای باد صبح گویی کز بوستان اویی
کانفاس روح بخشت می آید از شمامه
ناصر چه سود دارد در دل غمش نهفتن
اکنون که در دو عالم زد عشق او دمامه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş