شمارهٔ ۵۷۸
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
بود یارم غم دیرینهء خویش
پریزادم دل بی کینه خویش
عنانم درکف طفلی ست خود رای
ندانم شنبه و آدینه خویش
بود عمری که می سازد چو شیران
تن آزاده با پشمینهء خویش
به امیدگشاد تیر نازی
هدف دارم به حسرت سینه خویش
نیاراید بساطم را متاعی
چو داغم گوهر گنجینه خویش
نمی باشد خماری مستیم را
خرابم از می پارینه خویش
حزین از هر دو عالم تافتم روی
ز دل کردم چو آب آیینه خویش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş