شمارهٔ ۶۰۴
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
جاری چو به یاد رخ جانان شودم اشک
گلپوش تر از صحن گلستان شودم اشک
بی قدر شود رشته چو خالی ز گهر شد
کو عشق که آویزه مژگان شودم اشک
از جلوه مستانه آن سرو قباپوش
چالاکتر از سیل بهاران شودم اشک
مستانه رگ ابر تری از مژه برخاست
تا صف شکن زهد فروشان شودم اشک
از حسرت نظاره آن ناوک مژگان
در سینه گره گردد و پیکان شودم اشک
ویرانه عالم شده محتاج به سیلی
بگذار حزین آفت دوران شودم اشک
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş