شمارهٔ ۷۶۵
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
جانا میاموز فارغ نشستن
باید دلی را از غمزه خستن
بگذار ربزد آزادی اش خون
صیدی که آموخت از دام جستن
در وادی عشق گام نخست است
از جان گذشتن از جسم رستن
چون سبحه گیرم بر کف که ننگ است
آلودگان را زنار بستن
در راه عشقت کار حزین است
از خویش رفتن بیخود نشستن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş