شمارهٔ ۷۶۵

ج جویای تبریزی
0 Altın Yaprak
به گلزاری که در رفتار آید سرو موزونش برافرازد پی نظاره قامت بید مجنونش که نظاره از بس نازکی مژگان بهم سودن کم از دندان فشردن نیست بر لبهای میگونش زده بر گوشه دامان محشر تکیه راحت مباش ایمن شهید عشق را خوابیده گر خونش اگر با جعد مشکین تو سنبل همسری جوید کند مانند بوی گل نسیم از باغ بیرونش ز درد دل اگر جویا نمایم نکته ای انشا شود خون و چکد از هر شکنج نامه مضمونش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.