شمارهٔ ۲۰ - در وصف قلم پرتوان خود سروده است
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
ریزد شکرین نکته حزین از نی کلکم
کام همه شکرشکنان ساخته شیرین
از غاشیه داران کمیت است کمیتم
اندیشه چو بندد به کمیت قلمم زین
خونین جگر ازحسرت او اخطل واعشی
غرق عرق از خجلت او کوثر و غسلین
در مرحله وادی قدس است سبکسیر
در مصطبه عالم ذوق است به تمکین
بر اوج رسایی عروج است چو شهباز
در صید تذروان معانیست چو شاهین
درگنبدگردون چو فتد بانگ صفیرش
مرغان اولی اجنحه آیند به تحسین
گلریز چه در انجمن نظم و چه در نثر
سرسبز چه در موسم دیماه وچه تشرین
از خجلت او خامه مانی است به صد رنگ
وز نکهت او نافه نفس باخته در چین
در چشم دبیران نوآموخته پیکان
بر فرق حریفان زبان ساخته زوبین
ازهمت فطریست چودستم گهرافشان
وز جوهر ذاتی ست چو تیغم گهرآگین
دستان زن عشق است به سوز دل و دارد
چون لاله در این باغ جگرسوخته چندین
در طول بقای شکرافشانی این نی
دعوت ز دعاگوی و ز روح القدس آمین
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş