شمارهٔ ۲۴۱
ه هلالی جغتایی
0
Altın Yaprak
خواهم که بزیر قدمت زار بمیرم
هر چند کنی زنده دگر بار بمیرم
دانم که چرا خون مرا زود نریزی
خواهی که بجان کندن بسیار بمیرم
من طاقت نادیدن روی تو ندارم
مپسند که در حسرت دیدار بمیرم
خورشید حیاتم بلب بام رسیدست
آن به که در آن سایه دیوار بمیرم
گفتی که ز رشک تو هلاکند رقیبان
من نیز برآنم که ازین عار بمیرم
چون یار بسر وقت من افتاد هلالی
وقتست اگر در قدم یار بمیرم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş