شمارهٔ ۱۲۷

ه همام تبریزی
0 Altın Yaprak
چو ترک من بگشاید بر ابروان کاکول هزار دل برباید به یک دم آن کاکول عجب مدار تو زان ماه روی مهرجبین که آفتاب رخش راست سایه بان کاکول من آشکارا جان را به باد خواهم داد که دیده ام دل خود را نهان در آن کاکول هزار دل ز سر پای برتوان چیدن اگر به شانه کند شاه دلبران کاکول برآید از دل و جان عزیز خویش چو من هر آن کسی که نهاده ست دل بر آن کاکول چو باد ناله زارم به گوش او برساند سبک به رقص درآید در آن زمان کاکول هر آن دلی که ربود آن دو چشم او از خلق نداد هیچ امانش مگر به جان کاکول سلامت ار هوست می کند همام مگرد به گرد آن بت گل روی ضیمران کاکول

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.