شمارهٔ ۱۸۷

ه همام تبریزی
0 Altın Yaprak
شب دوشینه خیالت به عیادت سحری بر بالین من آمد که فلان هان خبری از غم تیره شب و محنت هجران چونی وه که مردی ز غم عشق چو من عشوه گری دادمی کام تو گر بیم رقیبم نبدی که مبادا ز رقیبان به جهان در اثری سوز و می ساز که تا کام بیابی ز لبم تا در آتش نشود عود نیابی شکری مهر من ورز که در روی زمین نیست چو من شکری جان شکری عشوه گری خوش پسری کمر بندگیم گر ز میان بگشایی در شب وصل ببندم ز دو زلفت کمری نیم شب واله و سرمست درآیم ز درت خواب مستی کنم اندر بر تو تا سحری چون شنیدم سخنش گفتمش ای جان همام این خیالیست که دارد به سوی من نظری گفت خوش باش فلان گرچه خیال است خوش است وصل ما نیز خیالی ست جهان ره گذری ترسم آن لحظه که از خواب درآیی گویی ای دریغا که ز گلزار نچیدیم بری

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.