شمارهٔ ۵۲
ه همام تبریزی
0
Golden Leaf
گفتا که به ابروم که دارم در سر
کامشب نفسی کنم به پیش تو گذر
سوگند چرا به قامت راست نخورد
سوگند به کج خورده که دارد باور
Add a translation of this poem ·
Rate this poem
Not rated yet