Kan Yürüdü

Yedi konaklık yol kaldı sevdiğim Senle gün arasına, senle güneş Senle üzüm ayına, kiraz ayının on beşine Yetim hakkı yemişler gül bayramında Şu dünyanın ortasında üç yudum suyla Kıtlık getirmişler, yedi yıl diz üstü yattık Yedi mum yaktık da sevemedik başka kimseyi Hep onlar oturdu aysız ormanımızda Bir adı da yazbaşı, şu bildiğimiz denizin Ondan kan yürüdü üstümüze Kara yün astık ortalık yerlere Bizden iyiler varmış dünyanın penceresinde Bir açtık geyik kemiğini, açtık yedi dağın çiçeğini Kan yürüdü olanca şehirlerin üstüne Yedi yerden yamalı sevdiğim Şu bizim aşk dediğimiz mutluluk incisi Ben o yılan kılçığını bulamadım Dört döndüm nisan yağmurunun üstünde Gelişini guguk kuşuna duyurdum Seni gözden düşürmek istemedim Anneler tertemiz, babalar yaban adamı Kan yürüdü, sokakların bildik taşlarının içine Kara boya sürdüm tüm gidişlere Şehrim dört kanat, dört yerden yaralı Aç adamın ekmeğini çıkardım ortaya Bu beyaz; yollara çizilecek İsteyen ortaya dökülecek, isteyen günah adağına