Aramak için en az iki harf yaz.
29 Mayıs 1946’da İzmir’de doğdu. İzmir Atatürk Lisesi’nden sonra iki yıl Fen Fakültesi Kimya-Fizik bölümüne devam etti. İstanbul Gazetecilik Yüksek Okulu’ndan mezun oldu. Bankacılık yaptı. Emekli olduktan sonra Varlık dergisi’nde desenleri yayımlanmaya başladı. İlk şiirleri, 1960’lı yıllarda Soyut ile Yordam dergilerinde yayımlandı. Sonra, Papirüs, Şiir Sanatı, Milliyet Sanat ve Sanat Olayı dergilerinde şiirleriyle yer aldı. Bu dergiler dışında Dost, Somut, Yeni Biçem, Demokrat İzmir Gazetesi Sanat Sayfası, Yeni Edebiyat ve Hürriyet Gösteri, Varlık, Akatalpa, Dize, Şiirlik (Almanya) , Alan 67, Pencere gibi dergilerde şiirleri, Adam Sanat Dergisi’nde yazıları okurla buluştu. Yazıcı ya da Bir Yol Romanı adlı ilk romanı 1996 yılında Yapı Kredi Yayınları’ndan çıktı. İlk şiir kitabı İnsan Arkadaşınındır (YKY) 1997 yılında Arkadaş Z. Özger Şiir Ödülü’nü aldı. Yer Bezinden Bir Köle 2000 yılında Ceyhun Atuf Kansu Şiir Ödülü’ne; Ses Salkımları ise ile 2001 yılında Orhon Murat Arıburnu Şiir Ödülü’ne değer bulundu. Tek Vuruş ile 2007 yılında Behçet Necatigil Şiir Ödülü'nü kazandı.
‘Setbaşı’ndaki Çam-2’nin yeni dostlarına’ Bir şiire oturmak yaldızlı otellerde…
Başkası doğar, insan kendi dalını keserken sicimle, dünya bağlarını koparıyorken son gününde, ondan bir önceki.. içe kapanır insan, ceviz kanadında…
Ölmüş birinin anısına beste yapıyordum akşamları ne çok ölü birikmiş arkamda ne çok kartvizit yaşarken görmedim saçlardaki güzelliği…
Hiç şiir yazmadım beden diliyle Beni affetsin şairler, göbek taşından dize kuranlar, çift kimlikliler Öpücüğü savunmadım, mavi dişlerimi çıkartmadım…
Herkes kendine bir şehir seçer Doğmak için ayrı bir şehir; onun adını bile bilmez Rüzgârını tanır, ayranını, tandırını tanır Kâğıdını açar, kalemini yaratır, anılarını üfler…
insanlar gürültü yapmayı sever sesler azaldığı zaman kaya çatlağında seslenen kalmayınca pembe evlerden alır avcuna kuş kadınlarını…
Sevgili dostlar, ince kirpiklerle uğrayın Siz bey evlerine, hoş bileziklerle uğrayın Oynayalım, dikine barını bir kere Arnavut saz takımıyla, aşşahtan gelirim diyene…
Çok uzaktayım sizlerden O ünlü yokuşun gençliğinden Her gün boya ve matbaa kokusu İki bira içip ozan dedikodusu…
Susuyorum kaya yarıklarında Ölçülü biçimde sürdürüyorum günlerimi. Bitirdim cennet düşlerini Yaşanmaz bildiğimiz su yollarında…
İşte yaktım ışığı Gece başladı içimde Dışımda ve içimde Gece başladı…
1-Geçimsiz Son günlerde eve dönsem mi?…
Şiiri değiştirin Ozan bildiklerim, dost yüzler Ötenin sarmaşığı, sütun kanatlılar Size söyledim baharların arttığını…
H. Haşal’a Bende bir ikizin var Hilmi Akarsu ağına kucak açmış…
Yaz biterken ne güzeldi Göğün akşam diyen sonları Denize sönük bir ay izi Üstüne nehir korsanları…
değişme uğurlu gözlerin kan damlatsa boş yerlerinden ucunda işleyen kalyon küçüklerine sarıl. bak bir denizdesin…
15 / 30 gösteriliyor
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
