Bezgin Atlas

Herkes kendine bir şehir seçer Doğmak için ayrı bir şehir; onun adını bile bilmez Rüzgârını tanır, ayranını, tandırını tanır Kâğıdını açar, kalemini yaratır, anılarını üfler Yaşamak için ayrı bir şehir; ekmek parasını Sevgili oyununu bu şehirden izler Yaşamak bu yerin ortasıdır; kumunu, güneşini bir çatıya diker Herkes kendine birkaç şehir seçer Gölgelik, mevsimlik, yazlık; dostunun şehri, içmenin şehri Yeşilliğini sevdiği, denizini ördüğü bir ayrı şehir Yokuşlardan, sokaklardan örer kozasını Ağını çarşılardan geçirir, cüzdanında önce bir kimlik Sonra dostlar, akrabalar yaratır istenen bina örtüsünden Sonunda bu şehirlerin tanıdık bir kasaba modelinde Üç kiremit senden, beş kiremit benden; evini kurar İçine girer, üremesi başlar seçtiği şehirlerin özeti olarak Fırtınadan çatı, yağmurdan orta direk, güneşten bir eş Penceresinden doyasıya bir manzara, ölesiye bir renk O şehre gömülmeyi bekler, yaşamanın sona yakın bir yerinden (Yer Bezinden Bir Köle'den)