Yalnız Efe

Dünyanın neresindeyim? Yaşım kimden sorulur,saatimi ayarlayan kim? Yıkılmış tuğlalar aşıyorken Şu buhar,baca ve takvim yaprağı kırıntıları arasında Günleri biçen kim,günlerden kalan nerde? Evet siz dostumdunuz;öyle güleç,şenlikli bir yüzünüz vardı Okul boyunca uzun atladınız,sonra da çizik bıraktınız para demetlerine Sizi sürekli telefonla ararlardı,kalan notlarınızdan bloknot yaptılar Sizden artan bir yığın parke taşından yol yapıp,üzerine toz döşediler Evet siz de dostumdunuz;şiirleriniz,dizeleriniz uçuştu hep üzerimde Banamı yazdınız,çoğula mı,bir ara kitaplarınız ödüle doydu Dünyanın neresindeyim?dakikalar başıma çoğalıyor,öyleyse neyim? Kimim eksik?yüreğimin orta yeri toz kadar boş,içime kimi sığdırayım? Evet siz de dostumdunuz,siz de,siz de,hepiniz Ne kadar sevimli kişilerdiniz,bense bugün hoyrat bulduğum yürek yanığımda Bir yığın beyazlamış saç arasındayım,o ne kadar beyaz,öyleyse gidiyoruz Bu uzun yolculuğa,istemeden,dünyada neydiniz? Yaşımın kaç olduğu soruldu:Şafak kaç! On yedi,öyleyse gidiyorum,üzerine kapandığım toprak hiç affetmedi Kusura bakmayın ince sesle ağlıyorum,sesimi çoğaltamadım İşte yeniden doğuyorum:Ölmek yerine! (İnsan Arkadaşınındır'dan)