Revir Saatler

Bir kelepçeli sürgündür sanki, Revir insanları Sosyal yaşamdan uzak.. Bir kafestir belki, odaları Uçsuz ..bucaksız koridorları Beklerler son bir ümitle, Hayatı, ya noktalanır ya başlar bir yerde.. Sımsıcak yürekleride olmasaydı Soğuk odaların birinde Yaşanırmıydı /üç aydan/ birinde Çeker Mahkumlar, boş saatlerle Yemekhane kuyruklarını Masaya oturmadan, İsteksiz yenir yemekler.. Çekilirsin sonra, Daracık hasret kokan küflü duvarlara Bir yanı, yalnızlığı Diğer yanı, Çaresizliği anlatır bitimsiz gecelerin Yine Beklersin son bir ümitle Varını,yoğunu da yatırırsın Yitik kalmış umutla.. Her kapı çalışında, Korkarsın! Her haber alışında, Coşarsın! Belki,kurtuluştur O odadan çıkmak Belki de.. Yok oluştur Yalnızlığın içerisinde kaybolmak..