Sen Biliyorsun

Umutlar kapımdan gitti gideli gülmeye gücüm yok sen biliyorsun kalbim acıyı tattı tadalı mutluluga yüzü yok sen biliyorsun sevdan, yoklugunla öyle bir sarmışkı sensizliğe muhtaç bir nefes olmuş ki vız gelir bu şehirde başka ayrılıklar ki aşkın öylesine damarlarımda ki sen biliyorsun durgunum, doymuyorum yoklugundaki özlemlere acılar bir bir seni soruyor, tüm hücrelerime ölüm hiç çektiklerimin yanında ki sen biliyorsun hasretini yorgan yapıp, sarıyorum bıraktıgın acına, çayımı ise.. ısıttığın aşk dolu damarlarıma gözyaşlarımı pınar yaptım zehir miktarına, her gidişinde bir yolu var sen biliyorsun ıssız yerleri geziyor, kokluyorum senden habersiz tek bir satır bırakmadan, yazıyorum sessiz ask /sız.. umut /suz.. istek / siz yaşıyorum işte, sen biliyorsun yollarında kurşun olsa, söyle geçerim! soğuk ayrılıklardan son damlamı içerim hayat bir sınav, sınıfta kalır giderim.. gülmeye nedenim yok sen biliyorsun