Azap

Öyle bir boşluktayım ki tarifi imkânsız Kelimeler anlamını yitirmiş Sözlerin dünden sınırları çizilmiş Rüzgârın şarkısı çalınır kulaklarımda Götürür beni en hicaz duraklara Göç mevsimi de değil Güvercin gözlerinde hüzün var neden? Yaz günü neden bulutlar kararır birden Ya şu yaprak sararmış sonbahar gelmeden Acım sızar çatlak duvarlarımdan bilmeden Sokak lambaları tuhaflaşmış; göz kırpar Sanki sevdiği varmış da cilve yapar Yıldızlar dileklerime set koymuş Kaymamak için ayaklarına kelepçe vurmuş Bilmezler dileklerim göğsünden vurulmuş Yollarımda gülsüz dikenler bitmiş Hani gülün o paha biçilmez değeri Dikenin acısından bilinirmiş Can parçam ellere gittikten sonra Değerin kıymetini diken ne bilmiş Bugün bir hoşum dostlar dokunmayın bana Dipten çeker derdin gemi diyemem ahvale Sual ederim hal çare yoktur bu gama Gözyaşım katık oldu yediğim lokmaya Hal çare kalmamıştır bu çekilmez azaba