Ezgin Kuşlar

Ezgin kuşlar boylamadan hayatı... Dar ağacı bize yakın, ve sürülmüş ekmeğim Toprağım kızıllığını bırakıp sohbeti seçmiş Havanın rengi irin teninde. Temaşalık köşkü derine sakladım Ne gerek var ne gördüm delisi olmaya? İzinsiz alıp geri verilmeyen haklara Fakirin hayatını karartmaya... Etmedimse söylensin içliydi sabahlar Güldüysem suçum ne?...bizi yakmayın Kirbit çöpleri zati ıslaktır kutusu hâla sıcak Yenilenen her yakınlık sohbetten uzak malesef Mülkiyet kavramı içinde vede cepler de İnsani özellik gitti gider... Göz kırpmalar dar ağacını fotolamakta... Sankiler dermişcesine intiharı insan çaldı Onuda günün insanları her an ölüyoruz Ezgin kuşlar boylamaya hiç yakalanmıyor Çünkü onlar pisliği kabul etmiyor, Çünkü onlar hâla sağnağı seçiyor