Kol Saati

İ İbrahim Kandamar
0 Altın Yaprak
Bir bağ bozumuydu kol saatimin kırılışı Terli, Terli izler vardı parmak izlerimdeydi Ellerinin kokusu vadı sabun temizlemiyordu Sen vardın bitmek bilmeyen sevdan vardı Loş kokan izler devamında her daim karşımdaydı Ne kelebek konuyordu artık ellerime nede Abdest alabiliyordum sabahları Kol saatim kırılmıştı bir kere Keşke kırılmasaydı diyorum zalim kordonlar Görmeseydim sizi o izleri hissetmeseydim seni Sanki evrenin tek nadide izler olur ya Benim için en nadide izdi işte Ardında bıraktığın bu şehvet Kopartıyordu beni sokağımdan Dağ taş çamur kuleler Hepsi birer düşman İzlerinin izleri beyin damarlarımda Üstelik Çernobilli yaşıyorum Duman olmuşum ardı sıra Kol saatime gelince tamirde olmuyor Ah, o izler tuzruhunun bile çaresiz kaldığı o izler Yıllardır nasıl sakladınız benden ey kollarım Siz demi bana düşmansınız Bilemiyorum bilemekte istemiyorum.. Ama kol saatimi istiyorum hemde hemen.. Çok acil -kol saatim.. Varlığımın simgesi.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.