Kol Saati
İ İbrahim Kandamar
0
Altın Yaprak
Bir bağ bozumuydu kol saatimin kırılışı
Terli, Terli izler vardı parmak izlerimdeydi
Ellerinin kokusu vadı sabun temizlemiyordu
Sen vardın bitmek bilmeyen sevdan vardı
Loş kokan izler devamında her daim karşımdaydı
Ne kelebek konuyordu artık ellerime nede
Abdest alabiliyordum sabahları
Kol saatim kırılmıştı bir kere
Keşke kırılmasaydı diyorum zalim kordonlar
Görmeseydim sizi o izleri hissetmeseydim seni
Sanki evrenin tek nadide izler olur ya
Benim için en nadide izdi işte
Ardında bıraktığın bu şehvet
Kopartıyordu beni sokağımdan
Dağ taş çamur kuleler
Hepsi birer düşman
İzlerinin izleri beyin damarlarımda
Üstelik Çernobilli yaşıyorum
Duman olmuşum ardı sıra
Kol saatime gelince tamirde olmuyor
Ah, o izler tuzruhunun bile çaresiz kaldığı o izler
Yıllardır nasıl sakladınız benden ey kollarım
Siz demi bana düşmansınız
Bilemiyorum bilemekte istemiyorum..
Ama kol saatimi istiyorum hemde hemen..
Çok acil -kol saatim..
Varlığımın simgesi.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş