Ben sana kederle sulanmış bir tutam gül getiriyorum ve acılarımı ve umutlarımı hatıra bırakıyorum yalnız gecelerimde yanımda olmaya sevdalı sen beni rüyalarında arayan sen…
Bir şiirlik hüzün kaldı bana senden Bir de yalnız ve öksüz ve akşam karanlığa bürünmüş düşler, Gözlerini kaldırım taşı yapıp, kalbinle kucaklaşmak Ve paslı koridorlarında aşkının g…
Bizim bölünmüş, yıkılmış kırıntı hayallerimiz vardı bir de sabırsız umutlarımız ve yürek delen elmas sıkıntılarımız, elde avuçta birşey yoktu ama…
Bilmem seni aklıma düşüren ne; bu sonbahar sahilinde, Yağmurlarla mı düştün kalbime, yoksa Yağmurları düşüren sen miydin gönlüme? Benden çok uzaksın beni yakamazsın…
Bu kaçıncı ölüm fermanı hakkımda Kaçıncı pejmürde gözyaşları döktüğüm uğrunda Ve kaçıncı gece ağlayarak uyuyamadığım saniyeler, Ama sen anlayamazsın!…
* Bu şiir dostluk üzerine yazılmıştır. Üniversite yıllarında bir evde kalan altı kişinin yaşadığı hüzünleri, sevinçleri ve umutlarını kırık dökük de olsa dile getirmeye çalışmıştır…