Unutmak

Bu kaçıncı ölüm fermanı hakkımda Kaçıncı pejmürde gözyaşları döktüğüm uğrunda Ve kaçıncı gece ağlayarak uyuyamadığım saniyeler, Ama sen anlayamazsın! Bu sadece umudun gözlerine düşmüş, yaşlarla bürünmüş hatıraların dumanı İşte sen, hayalet gülüşler içinde bir kaldırım arkadaşı İşte ben, yakamoz sarhoşu bir hüzün kemancısı. Aşk nedir ki? Harfler bir araya gelerek aşkı anlatabilir mi ki? Sen! bana unutmayı anlatabilir misin ki? Terkedilmiş hayal mezarlığı sokaklar yüreğimde Her gece ölü kokusu sinmiş kaldırımlar eskittiğim, İşte ben bir serseri, dilenci, sarhoş, hiçliğin varlığını yaktığım aşk külleri Ben! paramparça hayalleri kırık dökük satırlara dizen bir kelime avcısı İşte sen! Yatağımdaki hırsız her gece rüyalarımı çalan, sen bir acı, ateş, mehtap ve deniz. Ben herkes gibi hiç kimse Herkes gibi hiçbirşey yaşamışlığın Hiç gibi uluortada kalan bir yetim. Telgrafın tellerine kuşlar konmaz, Deli ayrılık konar artık Kar yağınca şehre, başka kollar ısıtır seni. Sen misin o taşımaya mahkum olduğum yük? Sen misin o günüme doğan güneşi çalıp kaçan sürtük? Ben! ölü kokusu, hiçliğin varlığı, hüzün kemancısı Ben! çıkmaz sokak Sen sadece bir korkak! bana unutmayı anlatabilir misin ki?