Bakır Gözler..

paslanmış bakır gözlerimi bahçeye attım Biliyorum kimse su vermeyecek istedim dayasın saçlarına düşen akla bir sümbülün hemen yanı başına başını veya Sığınsın büyük gölgeli ağaçların dibine emsin üstüne çöken bulutların mavi rengini yeter ki ezilmesin koca gün doğmadan yüreğinin üzerine... Koca ayaklar itişirken ; Büyüsün ,çınar ,çınar olsun güneşe benzeyen ufuk yüzü Dallarına salıncaklar kursun küçük masum yavrular Elbiseleri renk renk Çilli minik kızlar Bayramlar tutsun kucaklarında.. Ezilmesin yeter ki asırlar geçse de üzerinden yeller ,seneler sel gibi.. hep büyüsün zamana kafa tutan can gibi.. O biliyorum büyüyecek Dallarında kitap renkli meyveler verecek Sırlar içinde muamma ,sırra bürünecek Gölgesinde kalsa da koca ağaçların.. Onu Allah ; Işıltılı , ılgıt ılgıt akan Yağmurlarla besleyecek.. Büyütecek. büyütecek.. ve bir gün Yıllara meydan okuyan gözleri Yemyeşil bir bahçeye benzeyecek Heybesinde yürekten damlayan dualar.. 05..istanbul