Gece
İ İklim Konuk
0
Altın Yaprak
Gece;
Ağlayıp durma arkamdan
Güne ısmarladım seni
Sisliydi sesin bir tek martılara anlattım bizi
Bilinmez bir menfeze uçtular
Kanatlarını öksüz, kanatlarını dilsiz bıraktılar
Gökler rengini griye çaldı çalalı
Çipil gözleri ile baktı
Şaibeler şairlikten bahis açtı
Senaryolara küfür sığdırıldı
Bakma karanlığın bir bende muaf bırakıldı
Ağlama
Yaş olup düş/mek ayıp değildi hayatta
Siyahı yargılayıp asanlarsa
Benden gelen yargısız infazlardır bu durumda
Anonim oldun söyleyen bulunur nasılsa
Sadece benim ardımdan ağlayıp durma
Güneşe astım seni
Önünü kapatan duvarları yıktım
Sesini yıkadım
Martıları ise girdikleri delikten çıkardım
Gece;
Ağlayıp durma başımda
Seni onaracak mimar ellerini her daim uzatmakta
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş