Hasrete Sardı Dört Duvar

Artık çayım demli Ve şekersiz Evim dağınık Bir kez daha toplayamadım Gittin gideli Hasrete sardı dört duvar Bitti diyemiyorum Zor geliyor dilime Tuzak topluyorum ellerimle Geçmiyor İlk defa yağmurdan saklanmadım Melek kırbaçlamaktan vazgeçmedi Dövüldü bulutlar Yaralandı ruhum Artık yüzüme çarpmıyor yüzün Ömrüm dağınık Ve çarpık Özledim demeyeli Yalnızlık sarıldı boynuma Bekliyorum Geleceğin zaman koynumda Vaaz vermiyor düşüncelerin Bütün günahlar bir sevaptan geçiyor Yasaklar yasaklanmıyor Bir kez daha Ağacı oturttum, gölge vurdu dallarına Ve hiçbir ağaç ölmeden Böyle devrilmedi toprağa