Çocukluğum

çocukluğum duvarlarda asılı acılarım sızılarım misketlerim ve çamurlu küçük ellerim hepsi parklarda kaldı hepsi kaldırımlarda kırık tırnaklarım ağaç budaklarında ... önüm arkam sağım solum saklanan kimse kalmadı kimse saklanacak yer bulamadı ... sesler mızıkçı yüzler kör ebeler dokunacak kimse kalmadı kalanlar kimseye dokunamadı mavi denizim kıyıda türküsüz kaldı dudakları çatlak türkülerim dilimde denizsiz susuz bir nakarattı annemin beni çağıran sesi ve akşamın tarhana kokan nefesi betonların altında kaldı çocukluğum yüzümde uykuya dalan bir masaldı...